Zespół i szacowanie czasu

1Role i decyzje

Problem większości zespołów studenckich to nie kłótnie, tylko brak decyzji: wszyscy czekają na wszystkich.

• Każda dziedzina ma jednego właściciela: producent, projektant gry, grafik i technik TTS. Właściciel wysłuchuje innych, ale decyduje sam.
• Gdy spór trwa dłużej niż 10 minut, rozstrzyga test: zróbcie szybko dwie wersje i zagrajcie. W projektowaniu gier argumentem jest rozgrywka, a nie przekonanie.
• Producent nie jest szefem. Pilnuje terminów, kart i przepływu informacji i usuwa przeszkody innym.

2Komunikacja zdalna

• Jeden kanał zespołu, nie trzy komunikatory.
• Dziennik decyzji na Miro: data, decyzja, dlaczego. Za dwa tygodnie nikt nie pamięta, dlaczego zmieniliście zasadę.
• „Zrobię” bez terminu nic nie znaczy. Zawsze „zrobię do czwartku”.
• Cotygodniowy wpis w trzech zdaniach: co zrobiłem, co robię dalej, co mnie blokuje.

3Dlaczego zawsze wychodzi dłużej

• Błąd planowania (planning fallacy, Kahneman i Tversky): ludzie systematycznie zaniżają czas własnych zadań, nawet gdy wiedzą, że poprzednio się spóźnili.
• Prawo Hofstadtera: „Zawsze trwa to dłużej, niż się spodziewasz, nawet jeśli uwzględnisz prawo Hofstadtera.”
• Praktyka: rozbij zadanie na kawałki i szacuj kawałki.

4Planning poker

Szacowanie w zespole:

1. Zadanie zostaje odczytane.
2. Każdy jednocześnie pokazuje kartę z liczbą: 1, 2, 3, 5, 8, 13 (godziny albo punkty trudności).
3. Gdy liczby się różnią, osoba z najniższą i osoba z najwyższą mówią dlaczego. Rozbieżność jest najcenniejsza, bo ktoś wie coś, czego reszta nie wie.
4. Głosujecie ponownie, aż wyniki się zbliżą.

Na Miro wystarczą karteczki z liczbami albo funkcja głosowania.

5Praca solo

Osoba solo nie ma kogo zapytać, więc potrzebuje zewnętrznej struktury: Kanbana, stałych godzin pracy w tygodniu i cotygodniowego wpisu. Najczęstszy problem osób solo to nie lenistwo, tylko dopieszczanie jednej rzeczy, np. grafiki, podczas gdy reszta gry nie istnieje.

6Filmy

7Ćwiczenie (blok 12:30)

Planning poker na 5 największych zadaniach z Kanbana, wpisanie szacunków na karty i korekta harmonogramu. Osoby solo szacują same, a potem porównują swoje liczby z jedną inną osobą solo.